چگونه دانشمندان شهروند داغترین نقاط شهر نیویورک را ترسیم می کنند

چگونه دانشمندان شهروند داغترین نقاط شهر نیویورک را ترسیم می کنند


پیش بینی ها بر اساس استانداردهای تابستانی شهر نیویورک ، آسمان آفتابی و ارتفاعات را در دهه 80 برای هوای معتدل توصیه می کرد. مسیرهای سایه دار پارک ساکورا در محله منهتن در ارتفاعات صبحگاهی هوایی و خنک بود. اما در همان بلوک ، خورشید ظهر در قسمتی از رودخانه Riverside Drive غروب کرد و گرما از آسفالت ساطع شد.

دکتر سنجش از دور ناسا کریستین برانئون در اواسط تابستان در اواخر ماه ژوئیه به پارک رفت و در آنجا با دوجین نیویورکی که داوطلب شده بودند در محله های منهتن و برانکس داوطلبانه رانندگی کنند ، ملاقات کرد.

برانئون هنگام سایه زدن روی میز ثبت نام گفت: “ما در حال حاضر واقعاً جزیره گرمای شهری را احساس می کنیم.”

این روز از نقشه برداری دما بخشی از تلاش ملی اداره ملی اقیانوسیه و جوی برای درک بهتر جزایر حرارتی شهری بود: مناطقی که ساختمانهای متراکم ، بتن زیاد و پوشش درختان کوچک باعث گرم شدن زندگی در تابستان می شود. گروه های حمایتی در یونایتد برانکس جنوبی و محققان موسسه زمین دانشگاه کلمبیا ، این پروژه را در شعبه های برانکس و منهتن هماهنگ کردند.

دکتر می گوید: “دمایی که ما واقعاً می دانیم 70 یا 80 یا شاید 90 درجه است ، ما چند درجه بالاتر احساس می کنیم.” ملیسا باربر بنیانگذار South Bronx Unite و سازمان دهنده این پروژه نقشه برداری است.

دکتر. ملیسا باربر (سمت چپ) در 24 ژوئیه 2021 با داوطلبان گرمای نقشه برداری در منطقه سبز ماریا سولا صحبت می کند.

فلش

دکتر. ملیسا باربر (سمت چپ) در 24 ژوئیه 2021 با داوطلبان گرمای نقشه برداری در منطقه سبز ماریا سولا صحبت می کند.

ژاکلین جفری ویلنسکی

با افزایش دما در سراسر جهان و جمع شدن ساکنان جدید به شهرها ، جزایر گرمایی شهری حتی خطرناک تر خواهند شد. 13000 نفر در مناطق شهری که یک مطالعه جهانی منتشر شده در ماه جاری منتشر کردند ، ساکنان شهر در معرض خطر تهدید کننده زندگی در معرض گرما و رطوبت دریافتند که سه برابر از دهه 1980 افزایش یافته است. این تغییر تا حدی به دلیل افزایش جمعیت شهری بود که باعث جذب افراد بیشتری به هدف افزایش دما شد. و گروه نیویورک در مورد تغییرات آب و هوایی شهر تا سال 2050 ، تقریبا دو برابر بیشتر از سال 2020 برآورد 90 درجه فارنهایت را تجربه کرد.

تابستان سوزان امسال نزدیک به 650 نفر را به خدمات اورژانس شهر نیویورک فرستاد. این بیشتر از میانگین تلفات چهار تابستان گذشته است. شهردار بر اساس گزارشی که توسط دفتر بیل دی بلاسیو در سال 2017 تهیه شده است ، باعث کشته شدن بیشتر نیویورکی ها از سایر شرایط آب و هوایی شدید از گرمای شدید شد. اما بر برخی از محله ها بیشتر از سایر مناطق تأثیر می گذارد.

مطالعات نشان می دهد که محله های فقیرتر و مناطق با ساکنان رنگارنگ در طول ماه های تابستان دمای بالاتری را تجربه می کنند. باربر می گوید دلیل آن این است که به شدت ساخته شده است ، دارای آسفالت زیاد و درختان سایه دار کمی است.

وی گفت: “ما از نظر بسیاری از ساختارها و زیرساخت ها که باید برای نوعی گرمای بافر ایجاد شود ، مورد غفلت قرار گرفته ایم.”

این تفاوت ها می تواند برای افرادی که در معرض گرمای شدید هستند ، مانند کودکان و افراد مسن و کسانی که در بیرون کار می کنند خطرناک باشد. یک گزارش شهری نشان داد که استرس گرمایی به طور متوسط ​​سالانه 10 نیویورکی را بین سال های 2010 تا 2019 کشته است. سیاهپوستان نیویورکی دو برابر همسایگان سفیدپوست خود کشته شدند.

دکتر. زیگت می گوید: “افرادی که در مناطق بیشتری در معرض خطر گرما هستند به احتمال زیاد کمتر به مراقبت های بهداشتی دسترسی پیدا می کنند.” لیو یون ، سردبیر و عضو پسا دکتری در موسسه زمین. “این یک تصادف نیست.”

نظارت بر دما

نقشه کشی های دما به صورت جفت کار می کردند و مسیرهای از پیش برنامه ریزی شده ای را در سطح شهر با سنسورهای پلاستیکی سفید رنگ که از پنجره های سرنشینان اتومبیل خود آویزان شده بود ، طی می کردند. حسگرها هر ثانیه شلیک می کردند و تفاوت دما و رطوبت را به صورت بلوک به بلوک ثبت می کردند.

برخی از داوطلبان در مورد پروژه از طریق گروه های مدافع آب و هوا شنیدند. تماس توسط اعضای خانواده Vodafone. حداقل دو نفر از آنها رانندگان سابق بودند و او از دانش عمیق خود در خیابان ها برای استفاده جدید از آنها استفاده می کرد. همه آنها از تابستان های وحشیانه نیویورک تجربه های دست اول داشتند.

فاطو دیوپ ، یکی از داوطلبان ، ظهر ، ترافیک از طریق سنسور رو به روی شیشه ماشین حرکت می کند ، “من از آفریقا آمده ام ، بنابراین انتظار آن را داشتم.” “اما خیلی گرم بود ،” این چیست؟ ” من شبیه بودم. “

دیوپ کمک خلبان را در پیچ ها و پیچ های مسیر از پیش برنامه ریزی شده ، لیز مک میلان ، می گوید: “گاهی اوقات هوا راکد مانند اینجا در هارلم است.” “شما این همه گرما را از بتن بیرون می آورید. تمام گرما از زمین می آید. تمام گرما از ساختمان ها بیرون می زند. “

دو مرد در صندلی راننده و سرنشین یک ماشین نشسته اند و نقشه را نگاه می کنند.

کالوین باربر (سمت چپ) و آلخاندرو موندو قبل از شروع به مسیر نقشه حرارتی خود ، مسیرها را مرور می کنند.

فلش

کالوین باربر (سمت چپ) و آلخاندرو موندو قبل از شروع به مسیر نقشه حرارتی خود ، مسیرها را مرور می کنند.

ژاکلین جفری ویلنسکی

سازمان دهندگان پروژه می گویند که یافته ها را تجزیه و تحلیل کرده و نقشه ها را به صورت آنلاین ارسال می کنند. دانشمندانی مانند Braneon اینها را با داده های دیگر تطبیق می دهند تا بهتر درک کنند که چگونه زیرساخت بر تجربه ما از گرما تأثیر می گذارد.

South Bronx Unite و گروه های دیگر می توانند از این نقشه ها برای حمایت از پروژه های زیربنایی کاهش گرما مانند پارک ها ، سواحل در دسترس و مراکز خنک کننده-به ویژه در مناطق نادیده گرفته شده که بیشتر ساکنان غیر سفیدپوست در آن زندگی می کنند ، استفاده کنند.

باربر گفت: “اگر از برخی از این داده ها استفاده کنیم ، می توانیم این ایده را توسعه دهیم که ما نیز می توانیم از چیزهایی مانند ساحل دریا لذت ببریم.” “ما نیز می توانیم از چیزهایی مانند فضای سبز لذت ببریم. بنابراین اگر این می تواند یکی از راه هایی باشد که ما می توانیم ایده برابری را پیش ببریم ، بیایید این کار را انجام دهیم. ”

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *