همه ما خوب هستیم، اما باور نکنید! (با صدای خسرو شکیبایی)


سلام!
ما همه خوبیم
هیچ کسالتی نیست جز از دست دادن گاه و بی گاه تخیل دور.
مردم آن را شادی بی دلیل می نامند
هنوز اگر زندگی باقی می ماند
من زندگی را اینگونه طی می کنم
که نه زانوی تخم بی جفت می لرزد و
نه این دل ناامید و درمان ناپذیر!

یادم نمیاد بنویسم
آن سال بارانی حول رویاهای ما بود
می دانم که حیاط همیشه پر از هوای تازه است
اما شما حداقل، حتی هر از گاهی، گهگاهی
بازتاب یک لبخند رویایی را ببینید
این مثل عکس فرشته نیست!

اجازه بدهید به شما بگویم
خواب خریدن خانه را داشتم
بدون پرده، بدون پنجره، بدون در، بدون دیوار…
بگذارید صراحتاً به شما بگویم
چیزی نمانده، چهل ساله می شوم
فردا را نشانه خوبی می دانم
همین الان
یک گله ماهی سفید
درست روبروی خیابان ماست
باد نام قوم من را بو می دهد
یادت هست رفتی
آیا می توانی به آرامش بهشت ​​بشارت بدهی؟

رای نه جان
نامه من باید کوتاه باشد
ساده باش
بدون کلمات مبهم یا واکنشی
دوباره برایت می نویسم
ما همه خوبیم
اما باور نکن