مروری کوتاه بر رژیم کتوژنیک

رژیم کتوژنیک که در اصطلاح عامیانه رژیم کتو نامیده می شود، یک رژیم غذایی محبوب است که حاوی مقادیر زیادی چربی، پروتئین کافی و کربوهیدرات کم است. از آن به عنوان رژیم کم کربوهیدرات، پرچرب (LCHF) و رژیم کم کربوهیدرات نیز یاد می شود.

این در درجه اول برای درمان صرع که به داروهای بیماری پاسخ نمی دهد، فرموله شده است.

این رژیم در ابتدا در سال ۱۹۲۱ توسط دکتر راسل وایلدر در کلینیک مایو منتشر شد. دکتر وایلدر کشف کرد که روزه گرفتن بیماران مبتلا به صرع به کاهش دفعات علائم کمک می کند. در زمان انتشار آن، چند گزینه دیگر برای درمان صرع در دسترس بود.

رژیم کتوژنیک به طور گسترده در چند دهه بعد در درمان صرع در کودکان و بزرگسالان مورد استفاده قرار گرفت. در چندین مطالعه صرع، حدود ۵۰٪ از بیماران حداقل ۵۰٪ کاهش در تشنج را گزارش کردند.

با این حال، ظهور داروهای ضد تشنج در دهه ۱۹۴۰ و بعداً تبدیل رژیم کتوژنیک به یک داروی “جایگزین”. اکثر ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی و همچنین بیماران استفاده از قرص ها را بسیار آسان تر از رعایت رژیم غذایی کتوژنیک سخت دریافته اند. بعدها در درمان صرع توسط اکثر متخصصان نادیده گرفته شد.

در سال ۱۹۹۳، جیم آبراهامز، تهیه کننده هالیوود، علاقه دوباره ای به رژیم کتوژنیک برانگیخت. آبراهام پسر دو ساله خود چارلی را به دنیا آورد که به دلیل صرع به بیمارستان جانز هاپکینز آورده شد. چارلی کنترل سریع تشنج را ظرف چند روز پس از استفاده از رژیم کتوژنیک تجربه کرد.

جیم آبراهامز در سال ۱۹۹۴ بنیاد چارلی را راه‌اندازی کرد که به احیای تلاش‌های تحقیقاتی کمک کرد. ساخت فیلم تلویزیونی «اولین آسیب نرسان» با بازی مریل استریپ نیز به تقویت رژیم کتوژنیک کمک زیادی کرد.

وعده های غذایی به گونه ای طراحی شده اند که میزان مناسب پروتئین مورد نیاز بدن را برای رشد و ترمیم تامین کنند. مقدار کالری مصرفی به گونه ای محاسبه شده است که مقادیر کافی برای حمایت و حفظ وزن مناسب مورد نیاز برای قد و وزن کودک را فراهم کند.

مفاهیم اساسی رژیم کتوژنیک

رژیم کتوژنیک کلاسیک دارای نسبت «چربی» به «ترکیب پروتئین و کربوهیدرات» ۴:۱ است.

تقسیم کلی کالری روزانه برای رژیم کتو به شرح زیر است:

  • ۶۰-۸۰ درصد کالری از چربی است

  • ۲۰-۲۵ درصد پروتئین ها

  • ۵-۱۰ درصد کربوهیدرات ها

نسبت غذاها در رژیم کتوژنیک برای کمک به بدن در ایجاد و حفظ حالت کتوز فرموله شده است.

با این حال، چشم انداز کتوژنیک در کاربرد و اجرای آن بسیار گسترش یافته است. در حالی که رژیم کتوژنیک کلاسیک امروزه به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرد، اکنون اساس توسعه بسیاری از پروتکل های کتوژنیک جایگزین را تشکیل داده است.

در درجه اول رژیم های کتوژنیک خوردن حدود ۲۰ تا ۵۰ گرم کربوهیدرات در روز را تشویق می کنند. مصرف پروتئین در حد متوسط ​​است و بیشتر به عواملی مانند جنسیت، قد و سطح فعالیت فرد بستگی دارد. اساساً، کل کالری رژیم عمدتاً بر اساس میزان چربی مصرف شده متعادل می شود.

نسبت چربی ها و پروتئین ها در رژیم کتوژنیک

افزایش مصرف چربی های سالم تمرکز اصلی رژیم کتوژنیک است. هدف همچنین حفظ حالت کتوز در هر زمان است که به بدن شما اجازه می دهد تا از چربی بدن بیشتری برای انرژی استفاده کند.

بدن چربی و پروتئین را متفاوت هضم می کند. بدون شک چربی بهترین منبع انرژی بدن است و در حالت کتوز، بدن می تواند از چربی بدن و چربی رژیم غذایی به طور مساوی استفاده کند.

به طور کلی چربی ها تاثیر بسیار محدودی بر سطح قند خون و تولید انسولین در بدن دارند. با این حال، اگر پروتئین به مقدار زیاد فراتر از آنچه بدن شما نیاز دارد مصرف شود، بر هر دو این سطوح تأثیر می گذارد.

حدود ۵۶ درصد از پروتئین اضافی مصرف شده به قند تبدیل می شود. این اثر باعث ایجاد اختلال در حالت کتوز سوزی شدید در نتیجه واکنش بدن به گلوکز تولید شده توسط تجزیه پروتئین می شود.

بسته به نوع و منبع چربی مصرفی، رژیم غذایی پرچرب می تواند سالم تر باشد. کاهش مصرف کربوهیدرات و افزایش مصرف چربی های اشباع شده از اسیدهای چرب با زنجیره متوسط ​​به طور قابل توجهی پروفایل چربی بدن شما را بهبود می بخشد.

رژیم کتو سطح کلسترول HDL (خوب) را افزایش می دهد و در عین حال سطح تری گلیسیرید را کاهش می دهد. این دو عامل سرنخ های اصلی بیماری قلبی هستند.

نسبت کمتر از ۲.۰ در نسبت تری گلیسیرید به HDL شما به این معنی است که شما خوب هستید. با این حال، هر چه این نسبت به ۱.۰ یا کمتر نزدیکتر باشد، قلب شما سالم تر خواهد بود.

این نوع چربی با افزایش محافظت در برابر حملات قلبی و سایر مشکلات قلبی عروقی همراه است.

مصرف پروتئین بدون چربی در غیاب مقادیر کافی چربی در رژیم غذایی می تواند باعث “گرسنگی خرگوش” شود. گرسنگی خرگوش وضعیتی است که در آن چربی کافی وجود ندارد. این وضعیت در رژیم های غذایی که بیشتر از پروتئین بدون چربی تشکیل شده است دیده می شود.

اسهال یکی از علائم اصلی گرسنگی خرگوش است. اسهال اغلب جدی می شود و می تواند منجر به مرگ شود. این اغلب در طول ۳ روز تا ۱ هفته اول رژیم های غذایی بدون پروتئین خالص رخ می دهد. اگر در روزهای بعد چربی کافی مصرف نشود، اسهال ممکن است بدتر شود و ممکن است منجر به کم آبی بدن و احتمالاً مرگ شود.

رژیم آنلاین دکتر روشن ضمیر https://rdiet.ir/ رژیم کتوژنیک دکتر روشن ضمیر

رژیم لاغری سریع