غلبه بر موانع حمل و نقل فعال


مردی با ژاکت قرمز دوچرخه سواری با کوله پشتی

حمل و نقل فعال دارای مزایای زیست محیطی ، بهداشتی و اقتصادی قابل توجهی است. ترویج شیوه های حمل و نقل فعال ، مانند پیاده روی ، دوچرخه سواری ، ویلچر یا کالسکه ، می تواند فعالیت بدنی را افزایش دهد ، از نظر اقتصادی به نفع افراد و جوامع باشد و در کاهش آلودگی هوا نقش داشته باشد.

در برخی مناطق ، حمل و نقل فعال می تواند به طور کامل جایگزین استفاده از وسایل نقلیه موتوری شود. به طور معمول ، فعالیت بدنی را می توان با اتومبیل یا وسایل نقلیه عمومی ترکیب کرد تا جایگزین بخش هایی از سفر شود. با این حال ، مشارکت در حمل و نقل فعال بین جوامع شهری ، حومه ای و روستایی بسیار متفاوت است. این نابرابری ارتباط زیادی با موانع شخصی ، زیست محیطی و فرهنگی دارد که در پذیرش حمل و نقل فعال اختلال ایجاد می کند. تشویق مردم به استفاده از روشهای حمل و نقل فعال مستلزم این است که ما این موانع را شناسایی و برطرف کنیم.

یکی از موانع حمل و نقل فعال ، در دسترس بودن منابع و زیرساخت ها برای واقعی سازی آن در جامعه است. به عنوان مثال ، شاخص آمادگی جسمانی آمریکا شامل امتیاز پیاده روی است که بر اساس این است که چگونه کارهای و پیاده روی ها را می توان بر خلاف نیاز به ماشین انجام داد. شهرهای بزرگ از پیاده روی بالاتری نسبت به شهرهای کوچکتر برخوردارند ، جایی که شلوغی کمتری دارند و به پیاده روها ، مسیرهای دوچرخه سواری و حمل و نقل عمومی دسترسی ندارند.

عوامل دیگری که بر تصمیم پیاده روی یا دوچرخه سواری تأثیر می گذارد شامل دسترسی و شرایط پیاده روها ، مسیرهای دوچرخه سواری ، مسیرهای چند منظوره و انواع وسایل حمل و نقل عمومی است. همچنین وجود پارکینگ و انبار دوچرخه و مکانی برای تعویض لباس و دوش بعد از رفت و آمد از موانع احتمالی اصلی هستند. دسترسی به این منابع می تواند تصمیم برای پیاده روی یا دوچرخه سواری برای حمل و نقل را تسهیل کند.

مانع دیگر برای حمل و نقل فعال ، امنیت واقعی و درک شده است. زیرساخت ها و فرهنگ در برخی از شهرها شهر را برای عابران پیاده و دوچرخه سواران ایمن تر می کند ، بنابراین تلفات عابران پیاده کمتر است و افراد و خانواده ها بیشتر فعال می شوند. جوامعی که فاقد پیاده رو ، مسیرهای دوچرخه سواری ، گذرگاه های امن خیابان و نور کافی هستند ، مطمئناً کمتر در حمل و نقل فعال شرکت خواهند کرد. علاوه بر این ، “ایمنی در اعداد” وجود دارد ، اماکنی که پیاده روی و دوچرخه سواری بیشتر در آنها رایج است ، ایمن تر هستند زیرا رانندگان از حضور آنها آگاه تر هستند. وقتی دوچرخه سواران و عابران پیاده کمتر دیده می شوند ، رانندگان ممکن است آنقدر مراقب نباشند که ایمنی را بیشتر نگران می کند.

فرهنگ جامعه می تواند مانعی برای حمل و نقل فعال باشد. در جاهایی که حمل و نقل عمومی و استفاده از وسایل نقلیه عمومی عادی است ، مردم به احتمال زیاد ماشین های خود را در خانه می گذارند و پیاده یا دوچرخه به محل کار خود می روند یا برای سفرهای تفریحی. متأسفانه ، بسیاری از مردم متوجه می شوند که جوامع آنها از حمل و نقل فعال پشتیبانی نمی کنند ، چه به دلیل کمبود زیرساخت ها و چه به دلیل نگرش شهروندان. تقریباً تعداد کمی از افراد عادات حمل و نقل فعال را آغاز یا ادامه می دهند در صورتی که هنجارها یا خط مشی های جامعه به طور گسترده ای آن را نپذیرفته و از آن حمایت نمی کنند.

عوامل شخصی نیز می توانند یک عامل محدود کننده باشند. اعتقاد فرد به سلامت ، محیط زیست و مزایای اقتصادی می تواند بر تصمیم آنها برای مشارکت در حمل و نقل فعال تأثیر بگذارد. زمان اضافی برای پیاده روی یا دوچرخه سواری به جای رانندگی نیز مانعی است ، اما جالب است بدانید که اکثر مردم زمان مورد نیاز برای سفرهای فعال را بیش از حد تخمین می زنند. تناسب اندام و توانایی فرد برای طی مسافت های طولانی تر با پای پیاده یا دوچرخه نیز می تواند نگران کننده باشد ، به ویژه اگر رفت و آمد شامل تپه هایی باشد. برای سفرهای طولانی تر ، ترکیب پیاده روی با وسایل نقلیه عمومی یا استفاده از دوچرخه به کمک برق می تواند از شدت آن بکاهد و لذت بخش تر شود. در حالی که حمل و نقل فعال تقریباً همیشه ارزان تر از رانندگی است ، هزینه دوچرخه و سایر تجهیزات می تواند برخی از کارها را محدود کند. اشتراک دوچرخه و مشوق های مالی برای خرید دوچرخه می تواند این نگرانی را برطرف کند. در نهایت ، آب و هوا می تواند یک ملاحظه مهم باشد. آب و هوای گرم ، سرد یا مرطوب می تواند حمل و نقل فعال را به طور معقول محدود کند ، به ویژه هنگامی که لباس حرفه ای را در نظر بگیرید.

بسیاری از این موانع را می توان با آموزش در مورد مزایای سفر فعال ، در دسترس بودن زیرساخت ها ، منابع برای حمایت از پیاده روی و دوچرخه سواری و نکاتی در مورد ایمن تر و راحت تر حمل و نقل فعال برطرف کرد. حمایت از تغییرات در سیاست ها و محیط ساخته شده می تواند به عنوان یک تلاش مردمی مثر باشد. آموزش رانندگان ، عابران پیاده و دوچرخه سواران در مورد قوانین راهنمایی و رانندگی و ایمنی می تواند به تغییر فرهنگ کمک کند. دیده شدن بیشتر حمل و نقل عمومی ، پیاده روی و دوچرخه سواری از طریق رویدادهای “خیابان های باز” می تواند آگاهی مردم را افزایش داده و حمل و نقل فعال را عادی کند. در نهایت ، گسترش دسترسی به حمل و نقل فعال می تواند جوامع را عادل تر ، سالم تر و از نظر اقتصادی سالم تر کند.

نویسنده: Brian B. Parr ، Ph.D. ، FACSM ، ACSM-CEP ، University of South Carolina Aiken

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *