داستان شهید اویسی با ۲۰ ماه از زندگی اش


خبرگزاری فارس از قم. مجتبی امیرفرزانه: سالها از جنگ کوبنده رزمندگان اسلام و دفاع مقدس علیه رژیم بعث عراق می گذرد و روایت وقایع آن زمان بیشتر معطوف به حضور مستقیم در جبهه ها بوده است.

اما در این میان هستند کسانی که برای زنده نگه داشتن یاد و خاطره شهدای عزیز دفاع مقدس و ترویج فرهنگ ایثار و شهادت جور دیگری عمل می کنند و داستانی از رشادت های کم نظیر را به قلم خود می نویسند. قربانی بزرگان زمان خود و فرزندان پیر خمینی می شود.

کتاب «و دریا افتاد» رمانی است درباره زندگی و خدمت شهید محمد اویسی از شهدای سیل جاده چالوس شهر مقدس قم به قلم فاطمه سلطانی. توسط کنگره ملی ۶۰۹۰ شهید استان قم و انتشارات کتاب جمکران راه اندازی شد.

به همین مناسبت با نویسنده این کتاب که بیست ماه از عمر خود را صرف نوشتن این رمان کرده است گفت وگو کرده ایم.

فارس: سلام از اینکه وقت خود را در اختیار ما گذاشتید متشکریم. لطفا خودتان را معرفی کنید.

– من فاطمه سلطانی هستم و ۳ سال است که به صورت حرفه ای فیلمنامه می نویسم. اما بعدها وارد عرصه رمان نویسی شدم و اولین کتاب رمانم را در سال ۱۳۹۶ نوشتم. رمان «و اقیانوس» سومین رمانی است که تاکنون نوشته ام.

پرشیا: چطور تصمیم گرفتید این کتاب را بنویسید؟

– همسرم دوران جوانی خود را در دوران جنگ گذراند و از رزمندگان دفاع مقدس است. گاهی می خواست خاطرات خود را که مربوط به سیل جاده چلاس بود بیان کند و از شهادت دلخراش و دلخراش چند کودک قم ابراز تأسف می کرد.

این مقدمه بود که در ذهنم شکل گرفت تا اینکه ستاد کنگره ملی شهدا در استان قم جلساتی را برای معرفی سرفصل های کتاب نویسی تشکیل داد. یکی از آن موضوعات سیل جاده چارلز بود و من بلافاصله به موضوع پرداختم و شروع به نوشتن این رمان کردم.

پرشیا: در حین نگارش این کتاب، از اتفاقات زیبا و خاطره انگیزی که برایتان افتاده است بگویید.

– بیست ماه است که در حال نوشتن و تکمیل رمان «و دریا در آتش است»، در حال و هوای شهید محمد اویسی بودم! من در حالت تقابل و جنگ بودم و این حس بسیار خوبی بود که با نوشتن این رمان برایم ایجاد شد.

فارس: برای آمادگی برای مصاحبه و جمع آوری اطلاعات با چه چالش هایی مواجه بودید؟

– اول، من در مورد انواع مختلف سیل در جاده چارلز شنیده بودم. زیرا اکثر مردم در این حادثه شهید شدند و تنها چهار نفر زنده ماندند که یکی از آنها چند سال بعد فوت کرد.

معمولاً افرادی که ماجرا را شنیده بودند، روایت‌های مختلفی نقل می‌کردند، اما وقتی خودم به سراغ ماجرا رفتم و با شاهدان مصاحبه کردم، دیدم که با شنیده‌هایم بسیار متفاوت است. و یافتن حقیقت امر و وفادار ماندن به حقیقت کار دشواری بود.

هماهنگی مصاحبه با مردم نیز یکی از مسائلی بود که با آن مواجه شدم و هنوز هم هستند افرادی که از مصاحبه خودداری می کنند و ممکن است در حال و هوای مراسم برایشان سخت باشد.

فارس: در دوران زندگی شهید اویسی چه ویژگی خاصی داشتید؟

– همانطور که از عکس های شهید اویس و کسانی که دیده اند مشخص است که اندام ظریف و زیبایی داشتند و در کتاب اشاره کردم که یاران شهید «محمد» از وزن ۱۱ کیلوگرمی استفاده کرده اند. با آن ها تماس بگیر.

اما شهید اویسی بسیار پر جنب و جوش و کاملا جدی و منظم بود. همه کارهایشان را طبق برنامه انجام دادند و ایده های بسیار جدیدی داشتند که برای من جالب بود.

پرشیا: علت نامگذاری این کتاب چه بوده است؟

– در عکس های شهید اویسی که به دستم رسید دو عکس از زمان پیدا شدن پیکر شهید بود و وقتی آندو را دیدم کاش این دو عکس از مادر و خواهر و همسر شهید را ندیده بودم. .

در قسمتی از چهره شهید که ۹ روز بعد در آب مانده بود، عمق دردی که همراه با چنین اتفاقی است به خوبی نمایان بود.

زمانی که سیل می آید و آب از بتن و گل شهدا خارج می شود، بدن آنها با انقباض ماهیچه ها نسبت به مقدار آب واکنش نشان می دهد و سعی می کند از ورود آب به داخل دهان جلوگیری کند. آیه «واد البحر سجرات» در دو بند از دو فصل آخر کتاب بررسی شده و گفته شده که منظور از این آیه نام کتاب است.

پرشیا: نگارش کتابی برای یادبود و شرح زندگی شهدا چگونه برای شما خلق می کند؟

– اکثر نویسندگان طوری هستند که وقتی موضوعی را برای نوشتن انتخاب می کنند، با آن زندگی می کنند و وقتی بیست ماه پیش آن را نوشتم، واقعاً با داستان شهید اویسی زندگی می کنند، اغراق به دور است.

یعنی صبح که از خواب بیدار شدم تمام ذهنم در دست شهید اویسی بود و سریال تا آخر شب ادامه داشت و من همچنان از داستان راضی بودم. برای من یک حس فراموش نشدنی بود.

فارس: فکر می کنید چقدر در حوزه کتاب متناسب با فرهنگ ایثار، جهاد و شهادت انجام شده است؟

“تا اینجا خیلی خوب است، اما قطعا کافی نیست.” اگر به اطراف خود نگاهی بیندازیم و نگاهی به ادبیات اسطوره ای کشورهای دیگر بیندازیم به این نتیجه می رسیم که در این زمینه کمبودهایی داریم.

کشورهای خارجی سعی می کنند با نوشتن کتاب برای مردم خود قهرمان پیدا کنند، اما ما این قهرمانان و شهدا را داریم و میهن پرستی بهترین موضوعی است که نویسندگان از آن استفاده می کنند.

فارس: به عنوان کلام پایانی اگر نکته ای دارید به من بگویید.

– کسانی که می خواهند وارد این عرصه شوند و دوست دارند در حوزه شهدا و دفاع مقدس بنویسند، باید بدانند که جنبه جذاب کار بیش از هر چیز دیگری مهم است. وفاداری به حقیقت داستان اصل است، اما باید درک کنیم که این خاطرات، کتاب ها و رمان ها منبعی برای تاریخ و نسل های آینده هستند.

با توجه به این فاصله زمانی بین نسل جوان و شهدا، احساس می کنم شور کار یکی از نکات اساسی است که همه نویسندگان باید به آن توجه کنند.

انتهای پیام/ ۷۸۰۳۳